Rok 2026 zapisze się w historii jako moment bezprecedensowego przyspieszenia modernizacji polskiej armii. Skala wydatków jest tak duża, że Polska stała się jednym z liderów NATO pod względem udziału obronności w PKB – a jednocześnie największym importerem uzbrojenia na świecie. Nie są to już pojedyncze kontrakty, lecz kompleksowa przebudowa sił zbrojnych: od myśliwców V generacji po drony i systemy przeciwdronowe.

Według budżetu uchwalonego pod koniec 2025 roku, w 2026 Polska przeznaczy na obronność około 200–201 mld zł, czyli blisko 4,8–4,83% PKB. Dla porównania jeszcze kilka lat temu było to zaledwie około 2%. Dziś niemal co piąta złotówka wydawana przez państwo trafia na wojsko.

Szybki przegląd:

Skąd bierze się kwota 200 miliardów złotych?

Kwota robi ogromne wrażenie, jednak warto mieć świadomość tego, że jej źródła są złożone – wydatki na obronność nie pochodzą wyłącznie z klasycznego budżetu państwa.

Struktura finansowania budżet na obronnosć w 2026 r.:

■ ok. 124–125 mld zł – bezpośrednio z budżetu państwa (podatki, wpływy itp.)
■ ok. 79–80 mld zł – z Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych (BGK)
■ dodatkowe środki – pożyczki unijne w ramach programu SAFE

Fundusz Wsparcia Sił Zbrojnych działa jak „drugi budżet obronny”. Finansowany jest głównie poprzez emisję obligacji i kredyty, co oznacza, że część zakupów jest de facto realizowana na koszt przyszłych pokoleń podatników.

Łącznie obronność pochłonie około 21–22% wszystkich wydatków państwa. To poziom jak dotąd niespotykany w dziejach III RP.

Kluczowe zakupy i dostawy w 2026 roku

Poniżej przedstawiono najważniejsze systemy uzbrojenia realizowane w ramach kontraktów z lat 2020–2025, których dostawy przypadają na 2026 rok lub później. Dane o cenach mają charakter szacunkowy (kurs ok. 4 zł za dolara).

Łączna wartość programów modernizacyjnych prowadzonych przez Agencję Uzbrojenia przekracza 600–640 mld zł w perspektywie wieloletniej. W samym 2026 roku znacząca część wydatków – ok. 70–90 mld zł – stanowią raty za importowany sprzęt.

System	Opis i dostawca	Liczba sztuk (dostawy w 2026 / łącznie)	Cena jednostkowa (szac.)
F-35 Lightning II	Myśliwiec wielozadaniowy (USA)	4 / 32	~80–100 mln USD (~320–400 mln zł)
M1A2 Abrams SEPv3	Czołg podstawowy (USA)	~125 / 250	~19 mln USD (~76 mln zł)
K2 Black Panther	Czołg podstawowy (Korea Płd)	36–45 / 360	~36 mln USD (~144 mln zł)
Borsuk	Bojowy wóz piechoty (Polska)	37 / 111	~58 mln zł
K9 Thunder / AHS Krab	Armatohaubica 155 mm (Korea Płd./Polska)	~50–70 / 672 (docelowo)	~20–25 mln zł
Narew / Wisła	Systemy obrony powietrznej (USA/UK/Polska)	~50–100 wyrzutni / setki	~10–20 mln USD/jednostka
SAN	System antydronowy (Polska/Europa)	1 system (etapowo) / 1 (kompleksowy)	n/d
Warmate	Drony bojowe (Polska)	360 / do 10 tys. (ramowa)	~0,28 mln zł
HIMARS / Homar-A	Wieloprowadnicowe wyrzutnie rakiet (USA)	~20–30 / 72 (Homar)	~20–30 mln USD
AH-64E Apache	Śmigłowiec uderzeniowy (USA)	0 (start leasingu) / 96	~50 mln USD
Miecznik	Fregaty (Polska/UK)	0 (budowa) / 3	~1–2 mld zł/szt.
F-16 modernizacja	Modernizacja myśliwców (USA)	Kontynuacja / 48	n/d
ICEye	Satelity rozpoznawcze (Finlandia/Polska)	Kontynuacja / 3+	n/d
Rosomak z ZSSW-30	Transporter opancerzony (Polska)	~30 / 138+	~40–50 mln zł
LOTR Kleszcz	Transporter rozpoznawczy (Polska)	~50 / setki	n/d
KLTV	Pojazdy taktyczne (Korea Płd.)	~100 / 400	n/d
GRF	Pojazdy taktyczne (Holandia)	Start dostaw / n/d	n/d
SR Hawk	Radary (USA)	n/d / n/d	n/d
MS-110	Podsystemy rozpoznawcze (USA)	n/d / n/d	n/d
Spike-LR	Pociski ppk (Izrael/Polska)	Setki / tysiące	~0,1–0,2 mln zł
P-18PL	Radary pasywne (Polska)	0 / 24	n/d
MSBS Grot	Karabin szturmowy (Polska)	Tysiące / 23 tys.	n/d
MU-90	Torpedy szkoleniowe (Francja/Italia)	0 / 5	n/d
FlyEye / Gladius	Drony zwiadowcze (Polska)	Setki / tysiące	~1–2 mln zł
Amunicja 120 mm / 30 mm	Amunicja czołgowa (Polska)	Tysiące / tysiące	n/d
Tarantula	Mobilne bezzałogowe pojazdy (Polska)	n/d / setki	n/d
AGM-88G AARGM-ER	Pociski przeciwradiolokacyjne (USA)	n/d / setki	n/d

---

Porównanie wydatków na obronność w 2026 roku – wybrane kraje

Źródła danych – wydatki obronne jako % PKB

▪️Notes from Poland, styczeń 2026: https://notesfrompoland.com/2026/01/19/president-signs-polish-governments-budget-into-law-despite-concerns-over-deficit

▪️sierpień 2025 (projekt budżetu): https://notesfrompoland.com/2025/08/29/poland-plans-record-defence-spending-of-4-8-gdp-in-2026-budget-along-with-lower-deficit

▪️TVP World, sierpień 2025: https://tvpworld.com/88595433/polands-2026-budget-allocates-record-469-billion-to-defense

▪️Balkan Insight, styczeń 2026: https://balkaninsight.com/2026/01/09/poland-in-2026-gliding-economy-grinding-politics

Porównanie wydatków obronnych pokazuje wyraźnie, że ranking zależy od przyjętej perspektywy. Udział w PKB mówi o tym, jak duże obciążenie dla gospodarki stanowi zbrojenie, natomiast wartości bezwzględne odzwierciedlają realną skalę potencjału militarnego.

Na pierwszym miejscu pod względem udziału w PKB zdecydowanie znajduje się Ukraina, która przeznacza na obronność około jednej trzeciej całej gospodarki – co jest bezpośrednim skutkiem trwającej wojny. Wysokie wskaźniki notują również państwa permanentnie narażone na konflikty lub napięcia regionalne, takie jak Izrael, Rosja czy Arabia Saudyjska.

Polska z poziomem ok. 4,8% PKB znajduje się w ścisłej światowej czołówce i jest liderem NATO pod tym względem. Wyższe udziały mają jedynie państwa znajdujące się w stanie wojny lub bezpośredniego zagrożenia militarnego. Wysokie wartości obserwuje się także w krajach bałtyckich, które – podobnie jak Polska – postrzegają Rosję jako główne zagrożenie bezpieczeństwa.

Źródła danych – wydatki obronne

▪️Globalne wydatki i prognozy dla większości państw (USA, Chiny, Rosja, Ukraina, Izrael, Arabia Saudyjska itp.): Forecast International, styczeń 2026 – https://www.nationaldefensemagazine.org/articles/2026/1/29/global-defense-spending-to-top-2-6-trillion-in-2026

▪️Kraje bałtyckie (Litwa ~4%, Łotwa ~3,7%, Estonia ~3,4%), Grecja, Niemcy, Francja, Wielka Brytania, USA: NATO Defence Expenditure of NATO Countries 2025 (z estymacjami na 2026) – https://www.nato.int/content/dam/nato/webready/documents/finance/def-exp-2025-en.pdf

▪️Rosja, Chiny, Ukraina, Izrael (szczegółowe szacunki % PKB i kwot): SIPRI Military Expenditure Database (baza + aktualne prognozy) – https://www.sipri.org/databases/milex

▪️Rosja i ogólne dane porównawcze: IISS The Military Balance 2026 (wydanie z lutego 2026) – https://www.iiss.org/publications/the-military-balance

Zupełnie inaczej wygląda ranking w ujęciu absolutnym. Stany Zjednoczone pozostają bezkonkurencyjne, wydając na wojsko niemal tyle, co kolejne największe potęgi razem wzięte. Chiny, mimo relatywnie niskiego udziału w PKB, przeznaczają na obronność setki miliardów dolarów rocznie dzięki ogromnej skali gospodarki. Rosja również znajduje się w czołówce pod względem wydatków nominalnych, choć jej gospodarka jest znacznie mniejsza.

Duże państwa europejskie, takie jak Niemcy, Francja czy Wielka Brytania, zwiększają nakłady, lecz wciąż pozostają poniżej poziomów osiąganych przez kraje frontowe NATO. Z kolei Grecja utrzymuje wysoki udział w PKB z powodu napięć z Turcją, mimo stosunkowo niewielkiej skali gospodarki.

Zestawienie pokazuje więc, że Polska nie należy do globalnych liderów pod względem absolutnej potęgi militarnej, ale jest jednym z państw, które relatywnie największą część swoich zasobów przeznaczają na bezpieczeństwo. Innymi słowy – kraj nie wydaje najwięcej na świecie, lecz bardzo dużo w stosunku do możliwości gospodarki.

Kraj	Udział w PKB (%)	Wydatki (mld USD)	Uwagi
Ukraina	~34	~53–60	Najwyższy % na świecie z powodu wojny; prognoza na 2026 zakłada kontynuację konfliktu.
Izrael	~8.8	~45–50	Wysoki % z powodu napięć regionalnych; dane za 2024/2025, stabilne w prognozach.
Rosja	~7–8.5	~150–212	Wzrost z powodu wojny; prognozy różnią się (SIPRI/GFP), ok. 8% PKB przy PKB ~2,5 bln USD.
Arabia Saudyjska	~7.3	~72–80	Wysoki % w regionie Bliskiego Wschodu; prognoza na 2026 z uwzględnieniem spadku cen ropy.
Polska	~4.8	~50	Lider NATO; wzrost z 4,48% w 2025, PKB ~1,04 bln USD.
Litwa	~4.0	~3.6–4	Wysoki % w krajach bałtyckich; dane z 2025, stabilne.
Łotwa	~3.7	~1.7–2	Podobnie jak Litwa, blisko granicy z Rosją.
Estonia	~3.4	~1.5–1.7	Kraje bałtyckie na czele NATO pod względem %.
Stany Zjednoczone	~3.2–3.4	~860–980	Najwyższe absolutnie; % stabilne, PKB ~31,8 bln USD.
Grecja	~2.9	~7.7–8	Wysoki % w NATO z powodu napięć z Turcją.
Wielka Brytania	~2.4	~80–90	Stabilny wzrost; PKB ~4,2 bln USD.
Niemcy	~2.0–2.4	~73–127	Wzrost, ale poniżej celu NATO 5%; PKB ~5,3 bln USD.
Francja	~2.0–2.1	~59–67	Podobnie jak Niemcy; PKB ~3,6 bln USD.
Chiny	~1.5–1.7	~245–318	Niski % mimo wysokich absolutnych; PKB ~20,7 bln USD.

Ile to kosztuje obywatela? Koszt dla podatnika “na głowę”

Przy populacji Polski na poziomie ok. 37,5 mln osób całkowite wydatki obronne w 2026 roku odpowiadają kwocie około:

👉 5 300 zł rocznie na mieszkańca

W tej wartości mieszczą się wszyscy — dzieci, emeryci oraz osoby niepracujące. Jest to jednak wskaźnik statystyczny odnoszący się do całkowitego budżetu obronnego państwa, a nie kwota, którą każdy obywatel płaci bezpośrednio z własnej kieszeni.

Co istotne, znacząca część wydatków finansowana jest poprzez Fundusz Wsparcia Sił Zbrojnych oraz emisję obligacji, czyli w praktyce dług publiczny. Oznacza to, że część kosztów zostanie rozłożona na kolejne lata i przyszłe pokolenia podatników, a nie pokryta wyłącznie z bieżących dochodów budżetu.

Dla lepszego zobrazowania skali:

■ równowartość 1–2 minimalnych pensji netto
■ ok. 3–4 miesięcznych rachunków za energię dla gospodarstwa domowego
■ średnio ok. 440 zł miesięcznie „na mieszkańca”

W praktyce realny ciężar ponoszą podatnicy poprzez podatki, inflację oraz obsługę rosnącego zadłużenia państwa, a nie w formie jednorazowej opłaty przypadającej na każdą osobę.

---

Kompletny przegląd i omówienie wydatków

Poniżej przedstawiamy najważniejsze programy modernizacyjne realizowane w 2026 roku – zarówno te, których dostawy już trwają, jak i projekty dopiero wchodzące w fazę realizacji.

Lotnictwo: F-35 i modernizacja sił powietrznych

Najbardziej symboliczny zakup – amerykańskie myśliwce V generacji F-35.

Dostawy w 2026: 4 maszyny (z 32 zamówionych)
Cena jednostkowa: ok. 320–400 mln zł
Wartość całego programu: ok. 18 mld zł

F-35 to samolot zaprojektowany do działań w środowisku silnej obrony przeciwlotniczej. Dzięki obniżonej wykrywalności, zaawansowanym sensorom i integracji z systemami NATO może wykrywać cele na dużych odległościach, przekazywać dane innym jednostkom oraz precyzyjnie uderzać w kluczowe obiekty przeciwnika. Równolegle Polska modernizuje F-16 oraz buduje zaplecze szkoleniowe i techniczne dla nowych maszyn.

Wojska pancerne: Abrams i K2

Na lądzie Polska buduje jedne z najsilniejszych wojsk pancernych w Europie, opierając je na dwóch nowoczesnych typach czołgów – amerykańskich Abramsach i koreańskich K2.

M1A2 Abrams (USA)

■ do 250 czołgów – dostawy kończą się w 2026 r.
■ ok. 76 mln zł za sztukę
■ wartość kontraktu: ok. 19 mld zł

Abrams to ciężki czołg zaprojektowany z myślą o maksymalnej ochronie załogi i sile ognia. Wyposażony w zaawansowany system kierowania ogniem, nowoczesną optykę oraz bardzo silny pancerz, stanowi podstawę amerykańskich wojsk pancernych i jest przystosowany do walki z najcięższymi jednostkami przeciwnika. W polskiej armii zastępuje starsze konstrukcje postsowieckie przekazane Ukrainie.

K2 Black Panther (Korea Południowa)

■ pierwsze duże dostawy od 2026 r.
■ docelowo setki pojazdów (kolejne kontrakty)
■ ok. 144 mln zł za sztukę

K2 to nowocześniejsza i lżejsza konstrukcja, zaprojektowana z naciskiem na mobilność, zaawansowaną elektronikę i zdolność do działania w zróżnicowanym terenie. Czołg wyposażono m.in. w automatyczny system ładowania, nowoczesne sensory oraz aktywne systemy ochrony. W przyszłości planowana jest częściowa produkcja i serwisowanie w Polsce, co ma wzmocnić krajowy przemysł obronny.

HIMARS / Homar-A – zdolności uderzeń dalekiego zasięgu

Jednym z kluczowych elementów modernizacji wojsk lądowych jest rozwój artylerii rakietowej zdolnej do rażenia celów na bardzo dużych odległościach. Systemy HIMARS oraz ich polska konfiguracja Homar-A znacząco zwiększają zdolność armii do prowadzenia precyzyjnych uderzeń poza linią frontu.

■ ok. 20–30 wyrzutni dostarczanych w 2026 r.
■ docelowo ok. 72 systemy w ramach programu Homar
■ koszt ok. 20–30 mln USD za wyrzutnię (bez rakiet)

HIMARS to mobilny system rakietowy montowany na podwoziu kołowym, który może wykorzystywać różne typy pocisków – od rakiet o zasięgu kilkudziesięciu kilometrów po precyzyjne pociski zdolne do rażenia celów na dystansie kilkuset kilometrów. Umożliwia niszczenie magazynów amunicji, stanowisk dowodzenia, lotnisk czy infrastruktury logistycznej przeciwnika bez konieczności bezpośredniego kontaktu z jego siłami. Doświadczenia z wojny w Ukrainie pokazały, że tego typu systemy mogą istotnie wpływać na przebieg działań operacyjnych.

Sprzęt produkowany w kraju: Borsuk i Krab

Nie wszystkie środki trafiają do zagranicznych producentów – istotna część programów modernizacyjnych opiera się na rozwoju krajowego przemysłu obronnego.

Borsuk – bojowy wóz piechoty

■ ok. 37 sztuk dostarczonych w 2026 r.
■ cena ok. 58 mln zł za pojazd
■ produkcja w PGZ

Borsuk to nowoczesny bojowy wóz piechoty opracowany w Polsce jako następca wysłużonych konstrukcji postsowieckich. Zapewnia wysoki poziom ochrony załogi, nowoczesne uzbrojenie oraz zdolność do współdziałania z czołgami na polu walki. Jest to pierwszy od dekad całkowicie nowy BWP zaprojektowany dla Wojska Polskiego.

Krab i K9 – artyleria

■ armatohaubice produkowane w Polsce i Korei
■ kontrakty warte wiele miliardów złotych
■ zdolność do prowadzenia ognia na kilkadziesiąt kilometrów

Artyleria jest jednym z kluczowych elementów współczesnego pola walki, co potwierdziła wojna w Ukrainie. Polska rozwija ją zarówno poprzez własne systemy Krab, jak i koreańskie K9, tworząc jedne z największych zdolności artyleryjskich w Europie. Systemy te umożliwiają precyzyjne rażenie celów na dużych odległościach oraz wsparcie wojsk lądowych bez bezpośredniego kontaktu z przeciwnikiem.

AH-64E Apache – śmigłowce uderzeniowe

Równolegle z rozbudową wojsk pancernych Polska inwestuje w śmigłowce uderzeniowe przeznaczone do zwalczania czołgów i wsparcia wojsk lądowych. AH-64E Apache ma stać się podstawowym narzędziem walki z siłami pancernymi przeciwnika oraz elementem współdziałającym z artylerią i dronami.

■ docelowo 96 śmigłowców (największa flota w Europie)
■ początkowo leasing maszyn szkoleniowych przed dostawami docelowymi
■ koszt ok. 50 mln USD za sztukę (bez uzbrojenia i pakietu logistycznego)

Apache to silnie uzbrojony śmigłowiec zdolny do prowadzenia działań w dzień i w nocy oraz w trudnych warunkach pogodowych. Wyposażony w nowoczesne sensory i pociski kierowane może niszczyć pojazdy opancerzone, stanowiska artyleryjskie i inne cele naziemne z dużej odległości, pozostając poza zasięgiem części systemów obrony przeciwnika. Dzięki wysokiej mobilności może szybko reagować na zagrożenia i wspierać jednostki walczące na różnych odcinkach frontu.

Obrona powietrzna: tarcza nad Polską

Jednym z najważniejszych elementów modernizacji armii jest budowa wielowarstwowego systemu obrony powietrznej, który ma chronić kraj przed samolotami, rakietami oraz bezzałogowcami. Choć systemy te rzadko trafiają na pierwsze strony gazet, w praktyce decydują o zdolności państwa do przetrwania w warunkach nowoczesnego konfliktu.

Wisła i Narew

■ systemy Patriot i CAMM
■ wielowarstwowa obrona przeciwlotnicza
■ zdolność zwalczania rakiet i samolotów

Programy Wisła i Narew tworzą zintegrowany system obrony powietrznej, który ma chronić kluczową infrastrukturę oraz wojska w terenie. Dzięki połączeniu różnych typów wyrzutni, radarów i systemów dowodzenia możliwe jest wykrywanie oraz zwalczanie zagrożeń na wielu dystansach jednocześnie.

System antydronowy SAN

Nowy priorytet na 2026 rok.

■ odpowiedź na masowe użycie dronów na współczesnym polu walki
■ finansowanie m.in. z unijnego programu SAFE
■ obejmuje radary, systemy zakłócające i broń kinetyczną

SAN to kompleksowy system przeznaczony do wykrywania i neutralizowania bezzałogowych statków powietrznych – od małych dronów rozpoznawczych po amunicję krążącą. Rozwój tego typu zdolności stał się priorytetem po doświadczeniach z konfliktów ostatnich lat, gdzie drony okazały się jednym z najważniejszych narzędzi walki.

Miecznik – fregaty (marynarka wojenna)

Modernizacja sił zbrojnych obejmuje również odbudowę zdolności bojowych Marynarki Wojennej, które od lat należały do najsłabszych elementów polskiej armii. Program Miecznik zakłada budowę nowoczesnych fregat zdolnych do ochrony wybrzeża, infrastruktury morskiej oraz szlaków żeglugowych na Bałtyku.

■ docelowo 3 fregaty budowane w polskich stoczniach
■ koszt ok. 1–2 mld zł za jednostkę
■ dostawy planowane w kolejnych latach (2026 – faza budowy)

Fregaty Miecznik mają pełnić rolę wielozadaniowych okrętów bojowych wyposażonych w systemy obrony przeciwlotniczej, przeciwokrętowej oraz zdolności zwalczania okrętów podwodnych. Ich wprowadzenie ma zwiększyć bezpieczeństwo morskiej infrastruktury energetycznej, portów oraz szlaków transportowych, które zyskują strategiczne znaczenie w regionie Morza Bałtyckiego.

Drony i nowoczesne pole walki

Współczesne konflikty pokazują, że o przewadze na polu walki coraz częściej decydują nie tylko ciężkie systemy uzbrojenia, lecz także stosunkowo tanie, masowo używane bezzałogowce. Polska rozwija więc zdolności w tym obszarze równolegle z zakupami tradycyjnego sprzętu.

Warmate – amunicja krążąca

■ setki sztuk dostarczanych w 2026 r.
■ docelowo nawet 10 tys.
■ koszt ok. 280 tys. zł za sztukę

Warmate to tzw. amunicja krążąca, czyli niewielki bezzałogowiec przeznaczony do precyzyjnego niszczenia celów punktowych. Po wystrzeleniu może przez dłuższy czas pozostawać w powietrzu, obserwować teren i uderzyć w wybrany obiekt w dogodnym momencie. System ten pozwala relatywnie niskim kosztem neutralizować drogie i kluczowe elementy wyposażenia przeciwnika, takie jak pojazdy, stanowiska dowodzenia czy systemy artyleryjskie.

---

Dlaczego wydatki rosną tak gwałtownie?

Główna przyczyna jest geopolityczna: wojna w Ukrainie i postrzeganie Rosji jako długoterminowego zagrożenia. Polska przyjęła strategię odstraszania poprzez szybkie osiągnięcie bardzo wysokich zdolności militarnych.

Kluczowe cele to:

■ armia licząca docelowo ok. 300 tys. żołnierzy (z rezerwami)
■ dominacja artyleryjska i rakietowa na wschodniej flance NATO
■ nowoczesne lotnictwo zdolne do działań sieciocentrycznych
■ rozbudowana obrona przeciwlotnicza i przeciwrakietowa
■ zdolności walki z dronami

Czy Polska może sobie na to pozwolić?

Tak duża skala wydatków obronnych rodzi pytanie o ich długoterminową stabilność finansową. W praktyce znacząca część modernizacji armii finansowana jest poprzez zwiększanie zadłużenia państwa, m.in. za pośrednictwem emisji obligacji oraz Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Według prognoz dług publiczny może w najbliższych latach wzrosnąć do poziomu ok. 66–68% PKB.

Największe wyzwania pojawią się po 2028 roku, kiedy zakończy się okres najbardziej pilnych dostaw sprzętu, a jednocześnie zacznie rosnąć koszt obsługi wcześniej zaciągniętych zobowiązań. Wówczas państwo będzie musiało równoważyć wysokie wydatki obronne z finansowaniem innych obszarów, takich jak system ochrony zdrowia, edukacja czy polityka społeczna. Ostateczna ocena możliwości utrzymania obecnego poziomu nakładów będzie zależała od tempa wzrostu gospodarczego, sytuacji geopolitycznej oraz kosztów obsługi długu na rynkach finansowych.

---

Wnioski: bezpieczeństwo czy ogromny rachunek?

Rok 2026 to punkt zwrotny. Polska przechodzi z armii postkomunistycznej do jednej z najsilniejszych militarnie w Europie.

To kosztowne, ale strategiczne:

■ ogromny skok zdolności obronnych
■ silne powiązanie z przemysłem USA i Korei
■ długoterminowe zobowiązania finansowe

Dla przeciętnego obywatela oznacza to wydatek kilku tysięcy złotych rocznie – niewidoczny bezpośrednio w portfelu, ale obecny w podatkach i długu publicznym.

Najprościej mówiąc: Polska kupuje dziś bezpieczeństwo na kredyt, licząc, że jego brak kosztowałby znacznie więcej.