Rachunek pierwszego roku sklepu rozpada się na trzy klasy pozycji, a cennik ma tylko jedna z nich. Pozycje policzone, aukcyjne i wycenione po audycie liczą się trzema metodami i domykają w trzech terminach. Pierwsza klasa jest jedyną, którą da się zamknąć przed startem. Żadna z jej pozycji nie jest jednak kosztem promocji, i na tej różnicy stoi cały rachunek.

Prowizję operatora płatności da się policzyć do złotówki przed pierwszym zamówieniem. Przelewy24 w „Tabeli prowizji i opłat” podają 1,29 procent plus 30 groszy od przelewu online, BLIKA, karty oraz Google Pay i Apple Pay. PayU w cenniku, którego nazwa pliku nosi oznaczenie PL4 ze stycznia 2026, ma 1,49 procent plus 30 groszy w cenie standardowej i 1,1 procent plus 30 groszy w promocyjnej. tpay w dokumencie „Pakiety serwisowe w Tpay. Opłaty i prowizje od 1 stycznia 2026” rozdziela prowizję na pakiety: w Starterze 1,59 procent plus 39 groszy bez opłaty miesięcznej, w Business 0,99 procent przy 99 złotych abonamentu.

Przy koszyku 200 złotych i stu zamówieniach w miesiącu stawka Przelewów24 daje 288 złotych, PayU 328 albo 250 w cenie promocyjnej, tpay 357 w Starterze lub 297 w Business razem z abonamentem. Rozstrzał między wariantami to 107 złotych miesięcznie przy identycznym obrocie. Z tych samych stawek wychodzi próg, powyżej którego pakiet z abonamentem przestaje być droższy: około 62 zamówień miesięcznie przy tym koszyku, bo stawka od transakcji zależy od ich liczby, a kwota koszyka jej nie zmienia. Netto czy brutto, tego nie precyzuje żaden z trzech dokumentów, i ten brak trzeba dopisać do rachunku osobno. Stawki tpay dotyczą do tego umów zawartych od 1 stycznia 2026 i nie obejmują sklepów zintegrowanych przez Shopify, Shopera i IdoSell, co przestawia ten rachunek.

Tak wygląda pozycja z ceną: dokument, data, stawka i wolumen, który każdy mnoży sobie sam. W rachunku, który zwykle nazywa się kosztami prowadzenia sklepu internetowego, pozycje promocyjne nie zachowują się w ten sposób ani razu.

Stawki, które sklep zobaczy przed startem

Stawki sprawdzonych tu dostawców dotyczą sprzedawania i utrzymania sklepu.

• Abonament platformy sklepowej. Shoper w tabeli cen odnowień, z datą ostatniej aktualizacji 1 lutego 2026, podaje 169 złotych netto miesięcznie w Starterze, 299 w Standardzie i 729 w Premium, a dwanaście miesięcy opłaconych z góry kosztuje odpowiednio 1825, 3249 i 7849 złotych netto. Najtańszy plan ma własny limit, 60 produktów i 60 zamówień, a Shoper dolicza do niego 1,98 procent od przelewów, BLIKA i portfeli.
• Opłata od zamówienia w miejsce abonamentu. IdoSell nie pobiera prowizji od obrotu i różnicuje plany wysokością dopłaty za zamówienie, więc porównanie z abonamentem to jedno mnożenie: dopłata razy założona liczba zamówień.
• Prowizja platformy handlowej. Allegro podaje opłaty i prowizje osobno dla każdej kategorii, w Załączniku numer 4 do Regulaminu Allegro, i tę pozycję odczytuje się raz, dla własnego asortymentu.

Tabela Shopera myli akurat przy pierwszym roku, bo nosi tytuł cen odnowień, czyli tych, które sklep zapłaci od drugiego roku. Ceny wejściowe bywają inne, a odnowieniowe są tymi, które wrócą w każdym kolejnym roku, i według nich bezpieczniej planować cały rachunek.

Promocja zaczyna się dopiero za tymi pozycjami.

Dokumentacja Google i Meta kończy się na regułach pobierania

Sześć stron pomocy Google Ads i Meta sprawdzonych 8 października 2026 nie podaje ani jednej stawki w żadnej walucie. Co w nich zatem stoi? Stoją w nich reguły, według których pieniądze zostaną pobrane.

Google opisuje maksymalną stawkę za kliknięcie jako najwyższą kwotę, jaką reklamodawca chce zapłacić, i dodaje, że zwykle płaci on mniej, bo wystarcza tyle, ile potrzeba do utrzymania pozycji reklamy. Twarde liczby pojawiają się w dwóch miejscach i obie są mnożnikami od średniego budżetu dziennego, czyli od kwoty, którą reklamodawca ustawia sam. Dzienne wydatki mogą przekroczyć średni budżet dzienny najwyżej dwukrotnie, a miesięczny limit obciążeń jest iloczynem tego budżetu i średniej liczby dni w miesiącu, czyli 30,4. Wystarcza to do policzenia górnej granicy, ale nie wystarcza do policzenia kosztu jednego kliknięcia.

Meta opisuje aukcję jako wynik trzech czynników: oferty reklamodawcy oraz ocen jakości reklamy i przewidywanego działania odbiorcy. W tym samym opisie pojawia się cena minimalna, która wpływa i na to, czy reklama zostanie wyświetlona, i na cenę wyświetlenia, a wysokości tej ceny Meta nie publikuje. Moment obciążenia karty obaj dostawcy ustalają sami, na podstawie historii konta, i jest to bardziej pozycja kalendarza niż rachunek: zmienia się data, w której pieniądze wyjdą z konta, i do planu płynności wpisuje się ją jako przesunięcie, a osobno Meta dokumentuje opłatę doliczaną w niektórych regionach na pokrycie podatku od usług cyfrowych, której stawki ta sama strona nie podaje.

Z obu dokumentacji do rachunku pierwszego roku przechodzi jeden wniosek. Budżet reklamowy jest decyzją, którą się podejmuje, a potem jej pilnuje, bo dokumentacja mówi tylko, w jakim tempie pieniądze zostaną pobrane. Pierwszy miesiąc kampanii bywa zakupem informacji o kosztach, zanim stanie się zakupem sprzedaży.

W pozycjonowaniu sklepu cena powstaje po audycie

Trzecia klasa pozycji to praca ludzi, a jej cena powstaje z czterech liczb, które właściciel sklepu zna lepiej niż ktokolwiek z zewnątrz.

• Ile kategorii nie ma własnego opisu. Ta liczba rośnie szybciej niż katalog, bo każda nowa kategoria wchodzi do niej cała.
• Ile wariantów i filtrów trzeba objąć jedną regułą. Waży tu złożoność katalogu, a sama liczba produktów schodzi na drugi plan.
• Ile kart produktów powstaje od zera. Osobny nakład i osobne tempo niż przy kategoriach.
• Kto pisze treści i z czyjego budżetu. Budżet na treści zwykle stanowi osobną pozycję wyceny, a kwota za pozycjonowanie i kwota za treści to dwie różne liczby.

Dwa sklepy z katalogiem tej samej wielkości mogą dostać różne wyceny, kiedy jeden ma kategorie opisane, a drugi puste. Różnicą jest liczba tekstów, które ktoś musi napisać. Dlatego też treści stoją w wycenach, które składa digitalk, jako pozycja osobna od samej obsługi pozycjonowania, bo obie rosną w innym tempie. Odpowiedź na pytanie o cenę zaczyna się od przeliczenia, ile kategorii ma własny opis.

Obok kwoty w umowie stoi model rozliczenia i on też przestawia rachunek. Stała kwota miesięczna po audycie jest przewidywalna, ale wymaga zaufania do wyceny, której nie da się sprawdzić przed startem. Rozliczenia za efekt liczonego od pozycji w wynikach wyszukiwania agencja nie stosuje i uzasadnia to tym, że taki model premiuje gonienie fraz łatwych do zdobycia, nawet gdy sprzedaż stoi na innych. Umowa na czas określony z okresem wypowiedzenia jest tu istotniejsza od stawki, bo przesądza, ile faktur zostanie wystawionych, jeśli współpraca nie dowiezie wyniku.

Pierwsze zmiany pozycji bywają widoczne po kilku tygodniach, a na przychód z ruchu organicznego agencja patrzy dopiero od trzeciego miesiąca, bo wcześniej danych jest za mało. Trzy pierwsze miesiące budżetu na pozycjonowanie są wydatkiem bez miarki i planuje się je jako całość, a ocenia po trzecim miesiącu.

Jak policzyć pierwszy rok, skoro część pozycji nie ma ceny

Skali z zewnątrz do tego rachunku nie ma. Progiem wejścia do publikacji GUS o społeczeństwie informacyjnym, z danymi za 2024 rok, jest dziesięciu pracujących, a wydatków na reklamę ta publikacja nie wykazuje w żadnym swoim przekroju. Sklep na jedną czy dwie osoby ma więc do porównania własny poprzedni kwartał.

Jak złożyć ten rachunek? Z trzech kawałków, liczonych trzema metodami.

Pozycje z cennika mnoży się przez własny wolumen, i to przed startem. Prowizja operatora razy liczba zamówień, abonament platformy w kwocie odnowienia, prowizja platformy handlowej odczytana dla własnego asortymentu. Niewiadomą jest tu wyłącznie wolumen, a ten i tak trzeba założyć, żeby zaplanować zatowarowanie.

Aukcja dostaje w arkuszu limit, nie prognozę. Dokumentacja daje z góry tylko górną granicę: dzień do dwukrotności średniego budżetu dziennego, miesiąc do 30,4 razy tyle. Resztę rozstrzyga sama aukcja, więc do arkusza wpisuje się limit, a do kalendarza termin jego weryfikacji danymi z konta.

Kwota za pozycjonowanie wchodzi do arkusza dopiero po audycie, ale puste pole też jest decyzją, tylko niewypowiedzianą. Na jego miejsce wpisuje się dwie rzeczy: kwotę, powyżej której współpraca nie wchodzi w grę, i cztery liczby z listy wyżej.

Pierwszy rok warto rozpisać na trzy kolumny zamiast jednej sumy: policzone, ustawione i do wyceny. Każda domyka się w innym terminie: przed startem, po pierwszym miesiącu danych z konta i po audycie. Trzema kolumnami da się zarządzać przez cały rok, jedną sumą tylko do pierwszej korekty.